Coaching in horizontale sturing

Zorgverlening kent een andere dynamiek met betrokkenheid, vertrouwen en handelingsruimte. De dominante aansturing van zorg is nu vooral technocratisch en kent niet de dialogische sturing die bij zorgverlening nodig is. Zorg komt immers tot stand in een wisselwerking tussen cliënt en verzorger, het moment van de waarheid. Veel in de ouderenzorg pakt verkeerd uit voor cliënten omdat managers op de werkvloer niet de kunst verstaan om hun hiërarchische werkelijkheid (met budget, prestatie-indicatoren en tevredenheidsenquêtes) te vertalen in het horizontale vlak. Vragen wat goed gaat en waarom en wat niet goed gaat. Als dat niet gebeurt blijft ook een permanente dialoog met de cliënt achterwege.