Wat mij boeit

Iets wat me de laatste tijd erg bezig houdt is de aandacht voor saamhorigheid en leefbaarheid van woonbuurten. Mijn vraag is daarbij kan dat ook in brede zin. Niet alleen gericht op wonen en welzijn maar ook op de zorg voor elkaar.
De verantwoordelijkheid die we allen hebben voor onszelf en naar elkaar. De overheid en instituten bieden zorg aan ouderen, omdat we niet beter weten. Maar het blijft veelal één oplossing voor een veelheid aan problemen en ze heeft (mede daardoor) een slecht imago. Veel pogingen worden gedaan hier verbetering in te brengen maar deze lijken vooralsnog beperkt in hun succes. Als we echt verandering willen begint het in onze eigen leefomgeving met onszelf als toekomstige klant. Als we af blijven wachten tot we oud zijn komen zijn we aangewezen op wat anderen voor ons regelen. En er verandert niets wezenlijks aan die zorg. We blijven dan ontevreden en in een slachtofferrol hangen.

Buurthulp (vgl. buurtzorg) met coördinerende vrijwilligers en vrijwilligers die incidentele hand en span diensten verlenen met professionals op de achterhand lijkt me wel een mogelijkheid om het even zonder instituut vol te houden op je eigen plekje.

Comments are closed.